Sinds enige tijd werken we in het Soesterkwartier aan een dementievriendelijke wijk. We merken steeds weer dat het voor sommigen een ongemakkelijk onderwerp is. Wat is het belangrijk dat we er wel met elkaar over kunnen praten!
Drie feiten:
- 1 op de 5 mensen krijgt dementie. Dat is nogal wat! Dat is een stuk meer dan vroeger. We worden immers steeds ouder. Hoe ouder je wordt, hoe groter is de kans dat je het krijgt. Best bedreigende boodschap ook …
- Momenteel heeft 1 op de 60 Nederlanders deze vreselijke ziekte. Voor een stad als Amersfoort is dat al meer dan 2500. In een wijk als het Soesterkwartier zijn dat er 150, misschien wel 200.
- En waar wonen deze mensen? 1 op de 5 woont niet meer thuis, maar in een verzorgingstehuis. Inderdaad. Die andere 80% woont in de wijk. Bij jou in de straat.
En daarmee komen we meteen bij het hart van het probleem waarvoor we ons gesteld voelen:
- Hoe herken jij dat jouw buurman of buurvrouw dementie heeft?
- En vervolgens: Hoe ga je daar op een goede manier mee om?
Hoe laat je je buur in zijn of haar waarde? Hoe kun je respectvol zijn, hoe geef je hem (of haar) het gevoel van veiligheid terug? Want stel je eens voor, dat jijzelf die buur bent? Dat je het even helemaal niet meer weet, dat je de weg kwijt bent, dat je helemaal niets meer snapt? Dat moet ontzettend onveilig voelen.
Het gaat natuurlijk niet alleen om jezelf. Ook de winkelier, de politie, de vrijwilliger van het buurthuis, de kassière, ze krijgen allemaal met die buur te maken. Ze zien een verwarde man, vrouw. Iemand die onzeker is, die zichzelf niet is. Die zich soms vreemd gedraagt. Juist dan is het gedrag van de omgeving heel belangrijk om hem gerust te stellen.
Wie
Meer informatie
Contact
Heb je een vraag?:
Stuur een bericht via het onderstaande contactformulier
